Wierszy Elżbiety Zechenter-Spławińskiej nie sposób pomylić z utworami innych artystów słowa, gdyż od razu rozpoznajemy niedającą się imitować dykcję: lapidarny epigramatyczny wyraz, operowanie konceptem, aktywności rejestrującego oka, zderzenie odkrywczych metafor z rzeczywistością opisu, spotkanie z mową codzienną, przenoszenie baśni i historii z dzieciństwa w obszar świata dorosłych, małe traktaty, parabole, aforyzmy. [...] Emocje w tej poezji są zawsze przepracowane, podane obiektywizacji, a doznania momentalne - zakorzenione w sugestywnie przemawiających...
Wierszy Elżbiety Zechenter-Spławińskiej nie sposób pomylić z utworami innych artystów słowa, gdyż od razu rozpoznajemy niedającą się imitow...
"Jeśli dojrzałość oznacza umiejętność rozliczenia się z własną przeszłością, to przypuszczalnie nigdy nie dojrzeję, z niczym się nie rozliczę. A już najmniej ze sobą"
"Jeśli dojrzałość oznacza umiejętność rozliczenia się z własną przeszłością, to przypuszczalnie nigdy nie dojrzeję, z niczym się nie ro...