Borys Sawinkow, początkowo socjalista i terrorysta, w 1917 r. opowiedział się po stronie demokracji i walczył z bolszewikami, organizował powstania zbrojne przeciw komunistycznemu reżymowi, a w 1920 r. współdziałał z Piłsudskim.
Biografia Sawinkowa zasłuchana jest w styl opowieści eseistycznej o wielkich ludziach przełomu stuleci. Andrzej St. Kowalczyk opowiada o nim z bliska, z wyczuciem niuansów, na podstawie wnikliwych studiów źródłowych.

„Lizbona jest z natury radosnym miastem; prawdę mówiąc, nie znam miasta, które byłoby ponure. Tego świata na pograniczu Tagu, Atlantyku i Europy nie sposób nie pokochać. (…)
Bary i restauracje otwarte są niemal do świtu. Ostatni wychodzą ci, którym się nie śpieszy, którzy nie witają świtu, bo nie mają żadnych planów. Wyobrażam sobie wśród nich Pessoę w Café Martinho da Arcada na Praça do Comércio, złaknionego porannej bryzy od Tagu. Na stoliku ostatni kieliszek porto rosé. Poeta jest sam, przyjaciele zmarli albo rozpierzchli się po świecie. Unosi brwi, kiedy...