Michał Sobol, filozof, laureat nagrody im. Kazimiery Illakowiczówny za najlepszy debiut poetycki roku 2001, opisuje w "Pulsarach" problem fundamentalny - napięcia między doświadczeniem natury i kultury, bytu zwierzęcego i bytu ludzkiego. Inaczej niż w poprzednim swoim zbiorze Naturalia, gdzie człowiek postawiony był wobec nagiej „bez-sensownej” natury, konfrontuje człowieka z "tworami drugiego stopnia”, to znaczy z kulturą. Stąd cykle „Ojciec i syn” i "Kolekcja", stąd główna oś zbioru - wiersze o panu Orkuszu, nawiązujące do tradycji literatury inicjacyjnej, ale...

W Schronach przenikaniu się perspektyw czasowych, kulturowych i międzygatunkowych towarzyszy jeden element wspólny wszystkim istotom żywym - jest nim potrzeba miejsc, w których można poczuć się bezpiecznie.

Szósty zbiór wierszy Michała Sobola. Wcześniej wydał Lamentacje, Działania i chwile, Naturalia, Pulsary i Schrony.