Ajo qe udheton mes nesh eshte memorja. Ne mundohemi te mbajme memorjen me "furnizime" fjalesh nga e verteta dhe ushqesa e saj e perditesise, pastaj keto te verteta i magazinojme si te jene vete-evidente. E bejme kete qe te gjithe njerezit te kuptojne se jane krijuar te barabarte, se ata jane pajisur nga Krijuesi i tyre dhe vetem nga Ai, me te drejta te patjetersueshme dhe se ne mesin e ketyre gjerave jane jeta, liria dhe kerkimi i lumturise. Ky dedikim i jepet njeriut dhe atij njeriu qe i kerkoi dhe i kerkon me shume se kurre te treja si vete jeten, lirine dhe lumturine.