I dusza, i skaza, i "ja" - wyrabiany, przelewany - i rzeczy, o których nie wiemy, co nam mówią i ta wiedza o niewiedzy własnej - ciągle jednak napiętej w oczekiwaniu. Nie zajrzałam ma ostatnia stronę okładki. Chciałam tylko opowiedzieć to, co się zdarzyło podczas czytania tych wierszy.
Alina Brodzka

Wydany w roku nominowania poprzedniego tomu do Nagrody Nike, nowy tom wierszy Piotra Mitznera, W oku kuku, skupia naszą uwagę i odsyła ku temu, co określane bywa mianem niewyrażalnego, czy wręcz tajemnicy istnienia, a co poprzez odniesienie się do materii własnej, języka, w którym jesteśmy "napisani", pozwala na wgląd bardzo głęboki.

jest miarą

mierzą obwód czaszki

mierzą tylko z zewnątrz

Powiadają mi, że wolności nie należy fetyszyzować, że nie jest wartością obiektywną. wiem jedno, że pomaga ona znosić trzęsienia ziemi, a potem zbierać to, co rozrzuciła Wielka Ręka, i układać na własną rękę w nową mozaikę.Co oznacza, że życie trwa.

Są to wiersze o zniewoleniu władzą, lecz pisane przez poetę, który patrzy na tę władzę od spodu, który ją gorzko, błazeńsko, bezlitośnie przejęzycza, nicuje. Nie wpada w credo. Duże jest małe, małe jest duże. To wszak Norwid napisał: „Człowiek w Polaku jest karzeł”. Ale też obok utworów rysujących wyjałowione z prawdziwej treści obszary polskości, są przecież wiersze o osobach i miejscach prawdziwych, takich jak lubelski Dom Słów. Są również te, podarowane konkretnym, ważnym dla autora osobom. A także kosmyk, który staje się przewrotnie przesmykiem -...

"Największym tematem poezji Mitznera jest ocalenia autentyczności.(...) W tkance wiersza mamy do czynienia z osmozą, dzięki której następuje przepuszczalność znaczeń. Te wszystkie oboczności, podobne dźwiękowo wyrazy, samopoprawiające się określenia służą dziwnemu procesowi redefiniowania świata." - Jakub Beczek

"Ona była bardzo otwarta, otwierała się już
w drzwiach, wchodząc do mieszkania
wchodziło się w nią i szło niżej w coraz
niższą głębię. Po pewnym czasie człowiek
zauważał, że już dawno idzie po ulicy."
Krystyna Mitzner