Obrazki z podpisami dla logopedów i terapeutów pracujących z osobami z afazją, służą do wstępnej diagnozy zaburzeń komunikacji, oraz do prowadzenia ćwiczeń, których celem jest odbudowywanie systemu językowego. Ilustracje są dostosowane do potrzeb osób dorosłych i przedstawiają prototypowe czasowniki, rzeczowniki i przymiotniki. Są to czasowniki opisujące działanie i przemieszczanie się, w czasie przyszłym, teraźniejszym i przeszłym. Rzeczowniki i przymiotniki zostały użyte w wypowiedziach (w schematach składniowych).

Pakiet 18 zeszytów z serii Kocham Czytać.
Dodatkowo:
- dla Rodziców - Kocham uczyć czytać. Poradnik dla rodziców i nauczycieli.
- dla Dzieci - Kolorowanka.

12 zeszytów - doskonały sposób na ćwiczenie umiejętności czytania ze zrozumieniem i nabywanie nawyku samodzielnego uczenia się. Czytanie tekstów zawierających terminy geograficzne i historyczne jest pierwszym krokiem do przyswojenia treści z podręczników szkolnych i uczenia się języków obcych.

Dołączona do zestawu gratis gra planszowa Wycieczka do Włoch to świetny sposób na uczenie się reguł społecznych i sztuki fair play.

Ze wstępu Autorki:
„Podróże Janka i Jagody są doskonałym pretekstem do wprowadzenia podstawowych pojęć historycznych i geograficznych. Znakomicie ułatwi to naukę w szkole. Nie chodzi tylko o osłuchanie się z terminami, ale także o rozbudzenie chęci nabywania wiedzy z książek i samodzielnego poszukiwania źródeł informacji. Bardzo ważne dla rozwoju młodych ludzi jest poznawanie historii, kultury, przyrody i geografii naszych najbliższych sąsiadów. Książeczka Jagoda i Janek w Słowacji pozwoli zwrócić uwagę dzieci na piękno przyrody tatrzańskiej”.

Zeszyt 27. to kolejna książeczka z cyklu geograficznego serii logopedycznej „Kocham Czytać”. Jagoda i Janek w czasie kolejnej podróży odwiedzają Niemcy.
Ten zeszyt, podobnie jak i kolejne, pomoże dziecku opanować ważne umiejętności – płynnego czytania, zapamiętywania istotnych informacji i przekazywania ich podczas rozmowy.
Teksty zawarte w zeszycie pozwolą dziecku na aktywne, samodzielne uczenie się, a ponadto będą okazją do przekazywania sądów, ocen moralnych i postaw etycznych, a więc pozwolą na wprowadzenie elementu wychowania.

Ze wstępu Autorki:
„Czytanie sylab zbudowanych ze spółgłosek oznaczonych dwuznakami (sz i rz) jest trudnym zadaniem. Nie należy uczyć dziecka nazw poszczególnych liter w dwuznakach! To właśnie dlatego dzieci mają nawyk nazywania poszczególnych liter, a nie głosek. Przyzwyczajenie takie utrudnia czytanie ze zrozumieniem. Dziecko od pierwszej chwili powinno wiedzieć, iż mamy do czynienia z jedną głoską, która ma dwa znaki. Konieczne jest także wprowadzanie sylab z literą oznaczoną jako ż. Dzięki temu minimalizujemy ryzyko popełnienia przez dzieci błędów...

Ze wstępu Autorki:
„Czytanie sylab zbudowanych ze spółgłosek, z których jedna jest oznaczona dwuznakiem (Dz) jest nowym wyzwaniem dla dziecka. Nie wolno podawać dziecku nazw liter w dwuznakach! To właśnie dlatego dzieci nabierają przyzwyczajeń nazywania poszczególnych liter w dwuznakach, co bardzo utrudnia czytanie ze zrozumieniem. Ważne jest, żeby od pierwszej chwili przekazać informację, iż mamy do czynienia z jedną głoską, która ma dwa znaki. Nie należy także nazywać liter, mimo że dorośli mają takie właśnie przyzwyczajenia i często mówią: to litera...

W kolejnej książeczce pojawiają się nowe sylaby z ł i ch. Są w niej stałe i znane już dobrze dziecku elementy: biedronki, pszczółki, babki z piasku, Janek i Jagoda itd. Tradycyjnie, pod koniec zeszytu, Autorka proponuje samodzielne czytanie słów i zdań z nowo poznanymi literami.

W kolejnej książeczce pojawiają się nowe sylaby z cz i dż. Tradycyjnie już, pod koniec zeszytu, Autorka proponuje samodzielne czytanie słów i zdań z nowo poznanymi literami. Oglądając z dzieckiem obrazki, ma się także doskonałą okazję do przekazywania wiadomości o otaczającym świecie. Można wówczas bez nadmiernego dydaktyzmu mówić o tym co dobre a co złe, dając małemu czytelnikowi podstawy etyki, ucząc go empatii i życzliwości dla ludzi.

Ze wstępu Autorki:
„Prawidłowy zapis głosek zawierających miękkie spółgłoski przysparza pierwszoklasistom wielu problemów. Dzieje się tak dlatego, że uczniom trudno zrozumieć różnice w oznaczeniu zmiękczenia głosek ś, ź, ć, dź, ń za pomocą znaku diakrytycznego „’” (kreseczki nad literą) względnie i. Tak, jak ma to miejsce na przykład w wyrazach ślimak i siano czy ćma i ciastko. Podawanie reguł zapisu nie spełnia swojej funkcji, bowiem dzieci powinny uczyć się czytać na drodze naturalnych połączeń słuchowych i wzrokowych.
W Zeszycie 14. zastosowano...