Patrice Evra. Kocham tę grę. Autobiografia » książka
Patrice Evra. Kocham tę grę. Autobiografia
ISBN-13: 9788382108651 / Polski / broszurowa / 2025 / 416 str.
W dzieciństwie spotkałem się z dużą ilością g*wna.Wychował się w Les Ulis, jednej z najniebezpieczniejszych dzielnic na przedmieściach Paryża. Kradł i handlował marihuaną, czyli robił to, co większość jego kolegów. Przeżył - w przeciwieństwie do swojego brata Alberta, który przedawkował crack, i brata jego przyjaciela, który został zastrzelony podczas kłótni. Futbol stał się dla niego szansą nie tyle na lepsze życie, ile na życie w ogóle.Autobiografia Evry jest inna niż dotychczasowe wspomnienia piłkarzy. Szokuje, przeraża, zadziwia, ale też wywołuje uśmiech i daje nadzieję. Patrice musiał stoczyć wiele walk, by dostać się na piłkarski szczyt. Ale gdy tam dotarł, wiedział już, że nic go nie złamie. Tak jak w dzieciństwie nie złamało go to, że był molestowany przez dyrektora szkoły.Oto Patrice Evra, jakiego nie znacie. Ta książka to szczera historia jego życia i kariery. Który z piłkarzy Manchesteru United powiedział do sir Alexa Fergusona pier*ol się!? W czym Rooney był lepszy od Cristiano Ronaldo? Dlaczego Chiellini nie wierzył w siebie, a Marchisio nazywał Evrę Martinem Lutherem Kingiem?Nie należał do grona najwybitniejszych piłkarzy na świecie, ale okazał się znakomitym obserwatorem. Teraz opowie Wam o rzeczach, o których prawie nigdy nie mówi się w piłkarskich biografiach.BIOGRAMPatrice EvraFrancuski obrońca, który grał w OGC Nice, Monaco, Manchesterze United, Juventusie, Olympique Marsylia i West Hamie. Spędził osiem sezonów w United, rozegrał prawie 300 meczów dla Czerwonych Diabłów, zdobył z tym klubem pięć tytułów mistrzowskich, trzy Puchary Ligi Angielskiej i wygrał Ligę Mistrzów. Z Juventusem dwukrotnie sięgał po mistrzostwo Włoch, a raz po krajowy puchar. Reprezentował Francję 81 razy i był jej kapitanem na mistrzostwach świata w 2010 roku.***Życie Patricea Evry jest jak francuski film Nietykalni - czytając tę opowieść, śmiejesz się i płaczesz na przemian. Kiedy wesoły człowiek nosi w sobie mroczną historię, uderza ona ze zdwojoną mocą.Przemek Rudzki, Kanał Zero/CANAL+ SportPokonać własne demony. To największe wyzwanie dla większości ludzi. Patrick Evra zdecydował się na walkę z nimi w wieku 40 lat. Ta książka to kolejny dowód, że nigdy nie jest na to za późno.Hirek WronaOd członkostwa w gangu do gry na mundialu. Od wędki w meczu rezerw do zdobycia Ligi Mistrzów. W swojej książce Patrice Evra opowiada o tym, jak pokochać futbol i jednocześnie swoje życie.Krzysztof Bielecki, Angielskie EspressoSytuacje, które przeżył, i środowisko, w którym się wychował, złamałyby niejednego. Jego natomiast zmotywowały i ukształtowały mu charakter. To opowieść o kolorowym ptaku francuskiej piłki, który szybował wysoko i opadał nisko. Zawsze jednak robił to, co chciał. Zawsze robił to, co kochał.Piotr Zabielski, Trójkolorowa PiłkaPatrice Evra chciał grać w napadzie, jak Romrio. Sęk w tym, że był stworzony do zupełnie innej boiskowej roli. Znalazł mu ją trener Sandro Salvioni w OGC Nice i od tamtej pory chłopak z Dakaru stał się gazelą biegającą na lewej flance. Jego pragnienie zaistnienia w świecie futbolu było silniejsze od przeciwności losu.Marcin Mendelski, Nieobiektywny kibic
W dzieciństwie spotkałem się z dużą ilością g*wna.Wychował się w Les Ulis, jednej z najniebezpieczniejszych dzielnic na przedmieściach Paryża. Kradł i handlował marihuaną, czyli robił to, co większość jego kolegów. Przeżył - w przeciwieństwie do swojego brata Alberta, który przedawkował crack, i brata jego przyjaciela, który został zastrzelony podczas kłótni. Futbol stał się dla niego szansą nie tyle na lepsze życie, ile na życie w ogóle.Autobiografia Evry jest inna niż dotychczasowe wspomnienia piłkarzy. Szokuje, przeraża, zadziwia, ale też wywołuje uśmiech i daje nadzieję. Patrice musiał stoczyć wiele walk, by dostać się na piłkarski szczyt. Ale gdy tam dotarł, wiedział już, że nic go nie złamie. Tak jak w dzieciństwie nie złamało go to, że był molestowany przez dyrektora szkoły.Oto Patrice Evra, jakiego nie znacie. Ta książka to szczera historia jego życia i kariery. Który z piłkarzy Manchesteru United powiedział do sir Alexa Fergusona pier*ol się!? W czym Rooney był lepszy od Cristiano Ronaldo? Dlaczego Chiellini nie wierzył w siebie, a Marchisio nazywał Evrę Martinem Lutherem Kingiem?Nie należał do grona najwybitniejszych piłkarzy na świecie, ale okazał się znakomitym obserwatorem. Teraz opowie Wam o rzeczach, o których prawie nigdy nie mówi się w piłkarskich biografiach.BIOGRAMPatrice EvraFrancuski obrońca, który grał w OGC Nice, Monaco, Manchesterze United, Juventusie, Olympique Marsylia i West Hamie. Spędził osiem sezonów w United, rozegrał prawie 300 meczów dla Czerwonych Diabłów, zdobył z tym klubem pięć tytułów mistrzowskich, trzy Puchary Ligi Angielskiej i wygrał Ligę Mistrzów. Z Juventusem dwukrotnie sięgał po mistrzostwo Włoch, a raz po krajowy puchar. Reprezentował Francję 81 razy i był jej kapitanem na mistrzostwach świata w 2010 roku.***Życie Patricea Evry jest jak francuski film Nietykalni - czytając tę opowieść, śmiejesz się i płaczesz na przemian. Kiedy wesoły człowiek nosi w sobie mroczną historię, uderza ona ze zdwojoną mocą.Przemek Rudzki, Kanał Zero/CANAL+ SportPokonać własne demony. To największe wyzwanie dla większości ludzi. Patrick Evra zdecydował się na walkę z nimi w wieku 40 lat. Ta książka to kolejny dowód, że nigdy nie jest na to za późno.Hirek WronaOd członkostwa w gangu do gry na mundialu. Od wędki w meczu rezerw do zdobycia Ligi Mistrzów. W swojej książce Patrice Evra opowiada o tym, jak pokochać futbol i jednocześnie swoje życie.Krzysztof Bielecki, Angielskie EspressoSytuacje, które przeżył, i środowisko, w którym się wychował, złamałyby niejednego. Jego natomiast zmotywowały i ukształtowały mu charakter. To opowieść o kolorowym ptaku francuskiej piłki, który szybował wysoko i opadał nisko. Zawsze jednak robił to, co chciał. Zawsze robił to, co kochał.Piotr Zabielski, Trójkolorowa PiłkaPatrice Evra chciał grać w napadzie, jak Romrio. Sęk w tym, że był stworzony do zupełnie innej boiskowej roli. Znalazł mu ją trener Sandro Salvioni w OGC Nice i od tamtej pory chłopak z Dakaru stał się gazelą biegającą na lewej flance. Jego pragnienie zaistnienia w świecie futbolu było silniejsze od przeciwności losu.Marcin Mendelski, Nieobiektywny kibic
Czytaj nas na:
KrainaKsiazek.PL - Księgarnia Internetowa
