ISBN-13: 9788377306901 / Polski / twarda / 2025 / 624 str.
Janusz (lub Jan) Dobry (ok. 1455/1460 27 marca 1532) był ostatnim przedstawicielem linii Piastów opolskich. Inaczej niż jego młodszy brat i współwładca Mikołaj II, którego porywcze cechy charakteru zaprowadziływ 1497 r. na szafot, książę Janusz jawił się jako człowiek łagodny, spokojny, opanowany i przewidywalny takim też go widzieli nowożytni kronikarze śląscy. Obraz ten potwierdza zachowany materiał dyplomatyczny.Unikając uwikłania w konflikty zbrojne, Janusz dał się poznać jako dobry gospodarz swego księstwa, dzięki czemu pozytywnie zapisał się w historii. Udało mu się zjednoczyć większość ziem rozdrobnionego polityczniew XIV i XV w. Górnego Śląska, na koniec przyłączając w 1521 r. do swego władztwa Racibórz. Ukoronowaniem jego działalności była kodyfikacja miejscowego prawa górniczego w postaci Ordunku Gornego z 1528 r., którego był współautorem, a przede wszystkim spisanie zagadnień ustrojowych księstw opolskiego i raciborskiego w wielkim przywileju ziemskim z 1531 r. Niniejsza praca jest pierwszą naukową monografią dotyczącą Janusza Dobrego. Autor oparł swe badania na szerokiej bazie źródłowej, co umożliwiło weryfikację wielu obiegowych opinii na temat ostatniego piastowskiego władcy Opola i Raciborza. ARTUR ŁOJEK (ur. w 1991 r.) doktor nauk humanistycznych w dyscypliniehistoria. Absolwent Instytutu Historii Uniwersytetu Śląskiego, gdzieuzyskał doktorat. Swoje zainteresowania badawcze koncentruje wokółdziejów Polski i Śląska do początku XVI w., ze szczególnym uwzględnieniemdziejów księstw górnośląskich i biografistyki książęcej. Autorartykułów naukowych: Czy Bolesław I opolski był pretendentem do tronu krakowskiego?;Książę Bolesław II opolski na tle swoich czasów; Władcy księstwaopolsko-raciborskiego XIII w. w opinii Jana Długosza. Obecnie uczy historiiw I Liceum Ogólnokształcącym im. Powstańców Śląskich w Rybniku. ISBN 978-83-7730-690-1, format A5, oprawa twarda, s. 624, wyd. I, Kraków 2025
Janusz (lub Jan) Dobry (ok. 1455/1460 27 marca 1532) był ostatnim przedstawicielem linii Piastów opolskich. Inaczej niż jego młodszy brat i współwładca Mikołaj II, którego porywcze cechy charakteru zaprowadziływ 1497 r. na szafot, książę Janusz jawił się jako człowiek łagodny, spokojny, opanowany i przewidywalny takim też go widzieli nowożytni kronikarze śląscy. Obraz ten potwierdza zachowany materiał dyplomatyczny.Unikając uwikłania w konflikty zbrojne, Janusz dał się poznać jako dobry gospodarz swego księstwa, dzięki czemu pozytywnie zapisał się w historii. Udało mu się zjednoczyć większość ziem rozdrobnionego polityczniew XIV i XV w. Górnego Śląska, na koniec przyłączając w 1521 r. do swego władztwa Racibórz. Ukoronowaniem jego działalności była kodyfikacja miejscowego prawa górniczego w postaci Ordunku Gornego z 1528 r., którego był współautorem, a przede wszystkim spisanie zagadnień ustrojowych księstw opolskiego i raciborskiego w wielkim przywileju ziemskim z 1531 r. Niniejsza praca jest pierwszą naukową monografią dotyczącą Janusza Dobrego. Autor oparł swe badania na szerokiej bazie źródłowej, co umożliwiło weryfikację wielu obiegowych opinii na temat ostatniego piastowskiego władcy Opola i Raciborza. ARTUR ŁOJEK (ur. w 1991 r.) doktor nauk humanistycznych w dyscypliniehistoria. Absolwent Instytutu Historii Uniwersytetu Śląskiego, gdzieuzyskał doktorat. Swoje zainteresowania badawcze koncentruje wokółdziejów Polski i Śląska do początku XVI w., ze szczególnym uwzględnieniemdziejów księstw górnośląskich i biografistyki książęcej. Autorartykułów naukowych: Czy Bolesław I opolski był pretendentem do tronu krakowskiego?;Książę Bolesław II opolski na tle swoich czasów; Władcy księstwaopolsko-raciborskiego XIII w. w opinii Jana Długosza. Obecnie uczy historiiw I Liceum Ogólnokształcącym im. Powstańców Śląskich w Rybniku. ISBN 978-83-7730-690-1, format A5, oprawa twarda, s. 624, wyd. I, Kraków 2025